Stop het onduurzaam ‘Ganzenleren’

Download de pdf van de column hier.

Download de pdf van de column hier.

Toen ik mijn passie verloor in softwareontwikkeling, werd ik gevraagd om een technisch trainingscentrum op te starten (1988). Een nieuwe uitdaging, een nieuwe start. Wat ik nooit had kunnen voorspellen, was dat deze vraag mijn loopbaan een totaal andere wending zou geven. Van onduurzaam naar duurzaam, zou je kunnen stellen.

Nog steeds daag ik mezelf uit om een antwoord te vinden op wat mensen drijft om zichzelf te blijven ontwikkelen, te blijven leren, te blijven innoveren. En deze zoektocht heeft me volgend inzicht gegeven:

“Duurzaam werken wordt bepaald door de energie die je krijgt uit wat je doet en niet door de energie die je stopt in wat je doet. Als je alleen energie stopt in je werk of studies en geen energie terugkrijgt, dan ben je onduurzaam bezig.”

In een kort interview over onderwijs op het Kennisfestival Brainport (zie onderaan), stel ik dat er vier voorwaarden vervuld moeten zijn:

  1. Je zet in op je talenten. Dit is een levensuitdaging, omdat we onze talenten niet kennen wanneer we geboren worden. Je talenten ken je pas als je dingen veel beter doet dan anderen. Het is je voorbestemdheid. Hoe doe je dat?
  2. Je talenten ontdek je, als je iets doet met echte passie. Zoveel passie dat je wil afzien. Iedereen moet atleet worden in zijn eigen talenten. Je weet dat je echte passie hebt als je zweet, jezelf pijn doet, fouten wil maken, tot het uiterste wil gaan, wil blijven ontdekken. Doe je dit niet, dan ‘fake’ je passie.
  3. Mensen met echte passie leren uit zichzelf. Leren zorgt er immers voor dat je minder moet afzien, omdat je bijvoorbeeld minder fouten gaat maken. Mensen die echt willen leren, leven vandaag in informatie luxe. Via alle mogelijke sociale media kanalen kun je echt snel leren van een netwerk van mensen die even gepassioneerd zijn als jij. Als je deze kanalen vandaag niet gebruikt, heb je eigenlijk te weinig passie in je job of studies, omdat je niet wil afzien om het beter te doen. De honger om te leren is er niet.
  4. Als je werk stopt in je talenten, en je de passie hebt om af te zien, om het altijd beter te doen, om elk moment te leren en er iets mee te doen, dan word je beter dan diegenen zonder talent of passie. Je beloning is dopamine (google ‘dopamine’ - om te leren). Een stof in je hersenen die vrijkomt op het moment dat je je grenzen verlegt. En dat resulteert in intrinsieke motivatie. Je wordt als het ware verslaafd aan je eigen talenten.

Krijg je geen dopamine in je job of studies, dan zit je niet in de ‘groove’ met jezelf. Je geeft meer energie dan je krijgt. Je werkt of studeert onduurzaam. Hoog tijd om van studies of werk te veranderen. Hoog tijd om moedig te zijn.

Als je het eens bent met het bovenstaande, dan moeten we durven om een aantal onderwijsorganisaties in vraag te stellen. We moeten durven om disruptief te innoveren. Om deze reden heb ik enkele weken geleden bovenstaande tweet de wereld ingestuurd.

Bovenstaande is een aanklacht tegen het huidig onderwijsdenken en het huidig opleidingsbeleid in bedrijven en organisaties.

Kinderen en medewerkers hebben nu niet het recht of de mogelijkheden om te leren voor die vakken of jobs die hun energie geven. Vanuit ons diploma- en functiedenken ontnemen we mensen een basisrecht. Het recht om te werken en te leren in de ‘groove’ met hun talenten. Zonder deze mogelijkheid leren en werken we onduurzaam. Kinderen worden drop-outs en werknemers krijgen een burn-out of hunkeren naar hun pensioen. En dit alles omdat de energie die we moeten stoppen in ons leren of werken niet in verhouding staat met de energie die we terugkrijgen. Dit is een onmenselijke fout in de huidige organisatie van werken en leren.

Met deze column zet ik het huidige onderwijsdenken en het overgesubsidieerde opleidingsgebeuren (google ‘subsidiedatabank’) op de beklaagdenstoel: Wat jullie doen, is niet het stimuleren van duurzaam leren en werken. Wat jullie doen, is ‘ganzenleren’ … het verplicht infovoeden van kinderen en medewerkers zonder echt rekening te houden met hun echte nood aan duurzaam leren en werken.

Dit opiniestuk verscheen eerst in de februari-maart 2015 editie van EcoTips